Инкор – бу дунёнинг барча тилларига хос бўлган, олам лисоний манзарасига мансуб, нисбатан содда семантик унсурлар воситасида аниқлаб бўлмайдиган, семантик жиҳатдан ажралмас семантик-коннотацион тоифалардан бири. Мантиқий нуқтаи назардан, инкор – бу берилган жумладан бошқасини тузувчи оператор, берилган гап ёлғон бўлганда тўғри бўлади ва аксинча, агар берилган жумла тўғри бўлса, ёлғон мулоҳазага ишора бериши мумкин. Ҳеч қандай мулоҳаза бир вақтнинг ўзида ҳам рост, ҳам ёлғон бўла олмагани каби икки карра инкордан иборат мулоҳазалар мулоҳазанинг ростлигига ишора беради.