Бутун дунёда эпилепсия энг кўп учрайдиган ва ижтимоий аҳамиятга эга неврологик касалликлардан бири бўлиб, тахминан 50 миллион аҳолида қайд этилади. Жаҳон соғлиқни сақлаш ташкилоти маълумотларига кўра, “...касалликнинг йиллик касалланиш кўрсаткичи ҳар 100 000 аҳолига 49 дан 69 ҳолатгача етади, умумий тарқалиши эса аҳолининг тахминан 0,5–1 фоизини ташкил этади” . Замонавий эпилептологиянинг сезиларли ютуқларига қарамасдан, беморларнинг тахминан 30 фоизида касаллик фармакорезистент кечади, бу эса ногиронлик, когнитив бузилишлар ва ҳаёт сифатининг пасайиши хавфининг ортиши билан кечади. Эпилепсиянинг барча шакллари ичида фокал (ўчоқли) эпилепсия энг кенг тарқалган бўлиб, касалликнинг умумий тузилмасида барча ҳолатларнинг қарийб 60 фоизини эгаллайди ҳамда аксарият ҳолларда узоқ муддатли, кўпинча умрбод антиэпилептик терапияни талаб қилади. Эпилепсия диагностикаси ва уни даволаш имкониятларига қарамай замонавий тиббиётда фокал эпилепсияни эрта ташхислаш ва антиконвулсантларни танлаш билан боғлиқ муаммолар мавжуд.